Perfekcyjne czynniki motywujące – współzawodnictwo i wyzwania

Ucząc się w szkole i na studiach nagroda (w postaci dyplomu, dobrej pracy, etc.) jest bardzo odległa w czasie co sprawia, że nie jest ona najlepszym sposobem na zwiększenie motywacji. Z psychologicznego punktu widzenia nagorda działa lepiej gdy jest mniej odległa w czasie.

Motywacja w postaci współzawodnictwa jest świetna. Jeśli "pokonamy" innych, będziemy mieli satysfakcje, iż jesteśmy lepsi, co nas podbuduje. A zarazem nie da spocząć na laurach – w końcu ktoś nas "goni", musimy więc uczyć się efektywnie i z pasją. Sprawia to, że nauka (czy dochodzenie do jakichkolwiek celów, gdzie jest współzawodnictwo) jest zabawą, z której można wyciągać satysfakcje. Sprawia to też, iż poświęcamy się (nauce, pracy, czy dochodzeniu do celów) w pełni, z pasją, co przekłada się na dużą wydajność.

Na zachodzie często stosuje się skale ocen (np. ze sprawdzianów), w której nie ma określonej ilości punktów na określoną ocenę. Oceny są względne (względem tego jak napisała reszta klasy) – najlepszych kilka uczniów dostaje najlepszą ocenę, najgorszych kilka uczniów najgorszą ocenę, a reszta ocen rozkłada się statystycznie na "pomiędzy". Sprawia to, że jest zdrowa konkurencja, współzawodnictwo, powodujące iż każdy chce uczyć się coraz lepiej, wyciąga satysfakcje z tego, iż jest lepszy od innych i nie ma obciągania kryteriów w dół ("proszę Pani, ale prawie cała klasa ma 2, może obniży Pani próg na 3?").

Sukces Billa Gatesa

Bill Gates - zaczynał w garażu jako nastolatek piszący proste programy na prymitywne wtedy komputery. Skończył jako najbogatszy człowiek świata, założyciel firmy Microsoft, której produkty (m.in. Windows) są niemal w każdym komputerze. Niewątpliwie jest on geniuszem, geniuszem interesu. Ale nie wystarczy być geniuszem aby stać się najbogatszym człowiekiem świata.

Jeśli chcesz odnieść w życiu sukces – warto przyjrzeć się człowiekowi, który niewątpliwie go osiągnął!

Myślenie o przyszłości, analizowanie i przewidywanie były jednym z czynników wpływających na sukces B. Gates - przewidział, iż komputery osobiste i Internet będą rewolucją, która znajdzie się w każdym domu, skupił się więc na tym by pisać programy, które będą szeroko używane w przyszłości.

Drugim czynnikiem była pasja – pasja do tego co robił.

Jednak to co jeszcze mocniej wpłynęło na sukces najbogataszego obecnie człowieka na świecie to fakt, iż Bill Gates wychował się w atmosferze współzawodnictwa, rywalizacji. W motywującej atmosferze, już w pierwszych latach szkoły; kochał być lepszy - lepszy od innych. Wyciągał z tego satysfakcje, co motywowało go jeszcze mocniej, sprawiając że poświęcał się temu co robił z jeszcze większą pasją. Był coraz lepszy. Nie urodził się najbogatszym człowiekiem świata, lecz miał szczęście wychować się w otoczeniu, które go motywowało - w którym mógł wyciągać satysfakcje jeśli udało mu się coś zrobić lepiej niż innym ludziom z jego otoczenia.

W czasie aktywnego prowadzenia firmy Microsoft potrafił pracować dzień i noc - pracownicy przychodząc rano do siedziby firmy zastawali go czasami... pod biurkiem, śpiącego. Budził się i dalej pracował. Geniusz? A może przede wszystkim człowiek, który z pasją podchodził do tego co robił, poświęcając się temu w pełni. Walczył zawzięcie z każdym konkurentem - sprawiając, że narobił sobie wielu wrogów, a także jego firma była oskarżana o praktyki monopolistyczne. Niemniej jednak osiągnął to co chciał.

Współzawodnictwo to jeden z najlepszych możliwych czynników motywujących, dzięki któremu nauka, praca i dochodzenie do celów potrafią być dużo bardziej przyjemniejsze – potrafią być zabawą, a żeby do czegoś dojść trzeba kochać to co się robi. Zarazem współzawodnictwo jest świetną szkołą – uczymy się podpatrując innych, tych najlepszych; i staramy się być lepsi od najlepszych.